Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Ας μην φτάσουμε στο απροχώρητο για να αντιληφθούμε το προφανές!


Δημήτρης Καζάκης

Τις προάλλες παρακολουθούσα ένα ρεπορτάζ στα ρωσικά μέσα για την κατάσταση στην Ανατολική Ουκρανία. Στην πόλη Λουγκάνσκ, η οποία βομβαρδίζεται ανηλεώς από το αποκαλούμενο Ουκρανικό πυροβολικό, ένα παιδί γύρω στα 16 εξηγούσε στο δημοσιογράφο πώς το προηγούμενο βράδυ μια οβίδα έπεσε στο σπίτι του και το κατέστρεψε ολοσχαιρώς. Μέσα στα ερείπια έχασε τους δυο γονείς του και την 7χρονη αδελφούλα του, για να επιβιώσει ως εκ θαύματος το ίδιο με τη γιαγιά του.
Θέλετε η ομοιότητα του παιδιού αυτού με τον μικρό μου γιό, θέλετε το γεγονός ότι στην ανατολική Ουκρανία εξελίσσεται μια απίστευτη σφαγή αμάχων διαστάσεων Γάζας με ακόμη περισσότερα θύματα, για την οποία αδιαφορούν σχεδόν οι πάντες, με έβαλε σε πολύ σκοτεινές σκέψεις. Το περιστατικό αυτό είναι ένα από τα εκατοντάδες που συμβαίνουν σε καθημερινή βάση στην περιοχή.
Ο άμαχος πληθυσμός που δεν θέλει, ή δεν μπορεί να εγκαταλείψει τις εστίες του, είναι ένα εύκολο θύμα για το πυροβολικό μεγάλης απόστασης των Ουκρανών μισθοφόρων. Επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν τις πόλεις, οι μισθοφόροι τις βομβαρδίζουν από μακριά, εκ του ασφαλούς, αδιάκριτα και σαρωτικά με στόχο τον άμαχο πληθυσμό. Γιατί; Όχι μόνο γιατί είναι ένας εύκολος στόχος, αλλά πρωτίστως γιατί είναι ο άμαχος πληθυσμός που στηρίζει και συντηρεί τους αντάρτες. Χωρίς την υποστήριξη από τον άμαχο πληθυσμό δεν μπορεί να υπάρξει ένοπλη αντίσταση μέσα στις πόλεις.

Οι πολιτικές οικογένειες-.Από την πρώτη γερμανική κατοχή 1941-1944, μέχρι το 2014 (Στην Δεύτερη Ναζιστική Κατοχή 2009-2014)

Του Δημοσθένη Κούκουνα

Όπως ακριβώς τονίζω στο νέο βιβλίο μου
 "Τα ένοχα μυστικά της Κατοχής" (βλ. και το ιστολόγιο aera2012.blogspot.gr), που θα κυκλοφορήσει στα μέσα Μαΐου 2014, στα τελευταία χρόνια βιώνουμε ένα ιδιότυπο κατοχικό καθεστώς, που αν προχείρως συγκριθεί με την τελευταία ιστορική περίοδο κατά την οποία η χώρα μας τελούσε υπό ξενική κατοχή, μεταξύ 1941 και 1944, θα διαπιστώσουμε πολλές ομοιότητες. Ίσως η πιο σημαντική ομοιότητα είναι ότι κυρίαρχοι ήταν τότε, όπως και τώρα, οι Γερμανοί, λιγότερο ή περισσότερο εκλεπτυσμένοι. Το πιο ενδιαφέρον είναι όμως ότι πέριξ των κατακτητών τότε, όπως και τώρα συμβαίνει, λειτουργούσε ένα εγχώριο πολιτικοοικονομικό σύστημα με ποικίλες προεκτάσεις.


Η κλασική ρήση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, εδώ έχει μια αξιοπρόσεκτη εφαρμογή.Και επειδή η ιστορική αλήθεια είναι ανώτερη από κάθε επιμέρους πολιτική ή άλλη σκοπιμότητα, αξίζει να εμβαθύνουμε σε κάποιες άγνωστες πτυχές που θα έπρεπε να επισημανθούν. Δυστυχώς επειδή η σύγχρονη ιστορία, ιδιαίτερα δε η κρίσιμη δεκαετία 1940, έχει μέχρι σήμερα συστηματικά κακοποιηθεί ένθεν κακείθεν, πολλά είναι τα αξιοσημείωτα που έχουν αποκρυβεί ή διαστρεβλωθεί. Περισσότερο παρά ποτέ, τώρα είναι η ώρα να τα εντοπίσουμε, να τα μελετήσουμε με υπευθυνότητα, να τα δούμε με ανοιχτή ματιά και οπωσδήποτε ανεπηρέαστα από προκαταλήψεις ή σκοπιμότητες. Η άγνοια και η ημιμάθεια συνέβαλαν σε μια παραμόρφωση του πολιτικού συστήματος κατά τη μεταπολεμική περίοδο, με αποτέλεσμα να καταστεί αυτό ένα επικίνδυνο μόρφωμα για τη χώρα μας, που αδίστακτα οδήγησε τον λαό μας στην εξαχρείωση και την εξαθλίωση.

Ευρώ: Μια Διαρκής Άσκηση Παράνοιας (Γιατί Σώσαμε τις Τράπεζες)

του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου, ΜΑ, Ph.D
πρ. Διευθύνοντος Συμβούλου ΟΛΠ

‘Όταν μέσα στον χρόνο εκτελείς τις ίδιες πράξεις και κάνεις τις ίδιες ενέργειες και ελπίζεις σε διαφορετικό αποτέλεσμα, αυτό είναι ο ορισμός της παραφροσύνης’ Α. Αϊνστάϊν
Η δημιουργία του ευρώ βασίστηκε σε δυο απλοϊκές υποθέσεις που ήσαν και ανιστόρητες και αντιεπιστημονικές. 
 Η πρώτη υπόθεση μας λέει ότι οικονομίες που είναι διαφορετικές, που έχουν άλλη εξειδίκευση, που έχουν ανόμοια δυναμική, κάλλιστα θα μπορούσαν να συγκλίνουν και να γίνουν πιο αποτελεσματικές χρησιμοποιώντας το ίδιο νόμισμα. Αυτή ήταν η πρώτη ιδέα όσο πιο απλά μπορεί να εκφραστεί. 
 Η δεύτερη υπόθεση έχει να κάνει με την εξάλειψη των προβλημάτων που επιφέρουν τα ποικίλα νομίσματα με διαφορετική αξία, στα κράτη, στις επιχειρήσεις και στους ανθρώπους. Αυτό το διαρκές παιχνίδι τις υποτίμησης και ανατίμησης των νομισμάτων, το σπρώξιμο του τοπικού προβλήματος στον γείτονα, η αστάθεια του περιβάλλοντος που λειτουργούν οι επιχειρήσεις, η ανταλλαγή συναλλάγματος για ένα απλό ταξίδι ενός ανθρώπου, όλ’ αυτά τα προβλήματα, θα μπορούσαν να λυθούν με την χρήση ενός και μόνου νομίσματος.

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Ήρθε η ώρα της Αργεντινής


Του Δημήτρη Καζάκη

Η προσπάθεια να εμφανιστεί ότι η Αργεντινή καταρρέει συνεχίζεται. Βέβαια, πιο ήσυχα τώρα, χωρίς ντόρο, καθώς δεν είδαν αυτό που ποθούσαν, δηλαδή την κατάρρευση μιας ολόκληρης χώρας, επειδή οι αγορές την κήρυξαν σε πτώχευση. Τέλος πάντων, ακόμη κι αν δεν καταρρεύσει σήμερα, θα καταρρεύσει σίγουρα αύριο, μας λένε οι εκδιδόμενοι επί χρήμασι της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.
Καθώς πάμε σε "διαπραγματεύσεις" τον Σεπτέμβριο για την περίφημη "βιωσιμότητα" του ελληνικού χρέους και το παραμύθι θα πάει σύνεφο, τόσο από τους κυβερνώντες, όσο και από την αντιπολίτευση, καλό είναι να έχουμε εμπεδώσει τα διδάγματα από την Αργεντινή.
Τι μας δίδαξε η περίπτωση της Αργεντινής;
Πρώτο: Η διαγραφή του χρέους από μια χώρα, έστω και του μεγαλύτερου μέρους του, χωρίς "προϋποθέσεις", δυσβάσταχτα ανταλλάγματα υπέρ των δανειστών και επιβολή ξένης επιτροπείας τύπου ΔΝΤ και τρόικας, γίνεται πάντα με μονομερή ενέργεια. Όπως το έκανε η Αργεντινή το 2004. Κι ο λόγος είναι απλός. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί προκειμένου να σβήσει έστω το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, το απαραβίαστο της εθνικής της κυριαρχίας ως βασικό διαπραγματευτικό ατού.

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Από τον ΦΜΑΠ στον ΕΝΦΙΑ: 17 χρόνια φόροι ακινήτων...

Η «τιμωρητική» μανία του ελληνικού κράτους απέναντι στους ιδιοκτήτες ακινήτων ακόμα και σε αυτούς που έχουν ένα μικρό κομμάτι γης ή ένα μικρό σπιτάκι, δεν είναι κάτι καινούργιο. Πολλά χρόνια πριν από την έλευση της τρόικας η επίσημη ελληνική πολιτεία προσπάθησε να «ξεζουμίσει» τους ιδιοκτήτες ακινήτων προκειμένου να βγάλει – όπως λέμε επί το λαϊκότερον – τα σπασμένα και να βουλώσει τις τρύπες των προϋπολογισμών.

Η ιστορία με την φορολογία των ακινήτων μετράει ήδη 17 χρόνια στην Ελλάδα από τον περίφημο Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας (ΦΜΑΠ) εμπνεύσεως Κώστα Σημίτη από το 1997. Ο ΦΜΑΠ προέκυπτε μέσα από κλίμακες, ανάλογα με την αντικειμενική αξία του ακινήτου και διατηρήθηκε έως το 2008.

Τότε, ήταν η σειρά της κυβέρνησης Καραμανλή, που ανακοίνωσε την εφαρμογή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων (ΕΤΑΚ).

Όταν η Coca Cola φοβάται το facebook

Συμπληρώνονται 310 ημέρες αγώνα για τους απολυμένους της 3Ε και ο αγώνας τους θυμίζει όλο και περισσότερο τη μάχη των 595 καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. Ένας αγώνας διαρκείας, χωρίς υποχωρήσεις, κόντρα στην τρομοκρατία της εργοδοσίας και στην κραυγαλέα απουσία των συστημικών ΜΜΕ. Ένας αγώνας που, παρά τα ασφαλιστικά μέτρα, τις αγωγές και τις απειλές της εταιρείας, συνεχίζεται με το ίδιο πείσμα από τους εργαζόμενους της 3Ε. Με καθημερινές αγωνιστικές παρεμβάσεις σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Με εκδηλώσεις ενημέρωσης του καταναλωτικού κοινού και με μια συνεχώς ογκούμενη καμπάνια για μποϊκοτάζ των προϊόντων της εταιρείας, η 3Ε βλέπει με ανησυχία την ολοένα αυξανόμενη πτώση των πωλήσεών της να χτυπά το καμπανάκι του κινδύνου. Μια ανησυχία που έχει μετατραπεί σε φόβο για μείωση των κερδών ενός κολοσσού που παράγει τα προϊόντα του στη Βουλγαρία, φορολογείται στην Ελβετία και κρατάει κλειστό το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης.
Το τελευταίο διάστημα και παρά την «αγορασμένη» σιωπή των ΜΜΕ, η εταιρεία επιχειρεί μέσω της νομικής οδού να φιμώσει τους απεργούς ακόμη και στο Διαδίκτυο. Αντιλαμβανόμενη πλέον τη διεισδυτικότητα των απεργών στην κοινή γνώμη μέσω των social media, η εταιρεία προσέφυγε στη Δικαιοσύνη απαιτώντας να σιγήσουν ακόμη και οι σελίδες των απεργών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που διακινούν μηνύματα υπέρ του μποϊκοτάζ της Coca Cola και των υπόλοιπων προϊόντων της 3Ε. Η Coca Cola με την προσφυγή της στα δικαστήρια θέλει να απαγορεύσει οποιαδήποτε ανάρτηση από τις δράσεις των απεργών και το μποϊκοτάζ στα social media, ζητώντας «να παύσουν την ανάρτηση και αναπαραγωγή στις ιστοσελίδες http:el-gr.facebook.com/pages/Coca-cola-apergia, www.elastithesitous.gr και http://chronico-apergias.blogspot.gr ή σε οποιεσδήποτε άλλες ιστοσελίδες δυσφημιστικών μηνυμάτων με περιεχόμενο αντίστοιχο με τα ανωτέρω και να διαγράψουν τις πιο πάνω αναρτήσεις από τις ιστοσελίδες αυτές».
H Coca Cola δεν κρύβει την αγωνία της για την πορεία των πραγμάτων, την οποία δεν μπορεί πλέον να ελέγξει, λόγω της αγωνιστικής επιμονής των απεργών, αλλά και της αποτελεσματικής από αυτούς χρήσης των κοινωνικών δικτύων. Την ώρα που μεγαλώνει το κύμα συμπαράστασης του καταναλωτικού κοινού στον αγώνα των απολυμένων της 3Ε, η εταιρεία ζητάει «προσωρινές διατάξεις» από τα δικαστήρια αποδεικνύοντας το μέγεθος του πανικού της. Στο χέρι όλων μας είναι αυτός ο αγώνας να μην πάει χαμένος.
Πέτρος Κατσάκος

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΕΜΠΑΡΓΚΟ



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ένα ακόμα βήμα προς  την ολοκληρωτική καταστροφή του αγροτικού κόσμου της χώρας αποτελεί το ρωσικό εμπάργκο σε αγροτοδιατροφικά προϊόντα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι παρά η απάντηση της Μόσχας στις επιλογές της Ε.Ε. και των Η.Π.Α. που συντάσσονται με το νεοναζιστικό καθεστώς του Κιέβου και υποδαυλίζουν τις θηριωδίες σε βάρος του ρωσόφωνου πληθυσμού.

Η ελληνική αγροτιά δεν έχει να περιμένει τίποτα απολύτως  από την Ε.Ε., πολλώ δε μάλλον από τη συγκυβέρνηση των υποτελών,  που ευθυγραμμίζεται  πλήρως με τις επιλογές των Βρυξελλών. Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι το συνολικό ποσό που έχει συγκεντρωθεί για την αντιμετώπιση κρίσεων στον τομέα της αγροτικής οικονομίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ανέρχεται μόλις και μετά βίας στα 400 εκατ. € και δεν μπορεί να καλύψει ούτε καν τις ζημιές  των Ιταλών παραγωγών. Στην εσωτερική αγορά, οι ροδακινοπαραγωγοί δέχονται ισχυρές πιέσεις, αφού η πτώση των τιμών των προϊόντων τους τείνει να ξεπεράσει και το 50%!!!

Όμως η «ζημιά» δεν περιορίζεται μόνο στον αγροτικό τομέα της ελληνικής οικονομίας. Από το ρωσικό εμπάργκο θα επηρεαστούν και οι εξαγωγικοί κλάδοι προκαλώντας «ντόμινο» πολλαπλασιαστικών αρνητικών εξελίξεων στο σύνολο της οικονομικής και εμπορικής δραστηριότητας της χώρας μας.

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Στην δεξιά πολυκατοικία το ΕΠΑΜ...


Του Δημήτρη Καζάκη

Πρώτα ήταν ο κ. Πολύδωρας που οι δικοί του εξ Ιωαννίνων είχαν ανακοινώσει ότι το ΕΠΑΜ συμπεριλαμβάνεται στις διεργασίες της αντιμνημονιακής δεξιάς πολυκατοικίας. Τώρα ήρθε η σειρά του κ Μάκη Ανδρονόπουλου στο Κουτί της Πανδόρας. Ξέρετε του γνωστού δημοσιογράφου Βαξεβάνη.
Ο εν λόγω λακές της Κουμουνδούρου κ. Μ.Α., ανακάλυψε ότι το ΕΠΑΜ όχι μόνο ανήκει στη δεξιά πολυκατοικία - η οποία παρεμπιπτόντως τρίζει, συμφωνα πάντα με τον καλό και απολυτως έντιμο δημοσιογράφο - αλλά κι εγώ ο ίδιος πασχίζω να προσκοληθώ σε κάποιον. Αλλά, ευτυχώς για μένα, δεν με θέλει κανείς, γιατί - λέει ο καλός μας δημοσιογράφος - κουβαλάω την μυρωδιά της δραχμής που δεν την θέλει κανείς.
Μην ρωτήσετε πού τα βρήκε όλα αυτά ο καλός δημοσιογράφος. Ούτε από πού προκύπτουν όλα αυτά. Στην Ελλάδα δημοσιογράφος δεν είναι εκείνος που παρατηρεί και αναλύει την πραγματικότητα, αλλά εκείνος που προσαρμόζει την πραγματικότητα στα μέτρα του, ή απλά εκτελεί εντολές. Όπως τον βολεύει κάθε φορά. Ανάλογα με τις ιδεοληψίες που τον διακατέχουν, ή την διατεταγμένη υπηρεσία στην οποία βρίσκεται.

Ο οριστικός θάνατος των ακινήτων και η σειρά των καταθέσεων.

Aπό τον Γιώργο Κράλογλου
 
Η ναρκοθέτηση του εδάφους της ιδιωτικής οικονομίας με τις νάρκες που πατήσαμε προκαλώντας την σημερινή οικονομική κρίση έγινε, τη δεκαετία 1974-1984, από την σοσιαλμανία και τον ψευτοσοσιαλισμό των Καραμανλή-Παπανδρέου. Ο δε δήθεν «εκσυγχρονισμός» και η «άμυνα στην κρίση», της δεκαετίας 2004-2014, ναρκοθέτησε ό,τι απέμεινε. Τους μικρομεσαίους, την μεσαία τάξη και τα ακίνητα. Αυτές τις νάρκες πατάμε τώρα. Απομένουν τουρισμός και καταθέσεις...
Ακίνητα και οικοδομή τελειώσανε στην Ελλάδα και δεν πρόκειται να επανέλθούν. Γιατί μέχρι το 2030, αλλά και παραπέρα, τίποτε δεν θα ξαναγίνει όπως ήταν πριν. Ενώ κανείς δεν μπορεί να προβλέψει (από σήμερα) πως θα είμαστε τότε.

Τα ακίνητα (έστω και με τιμές φούσκας κατά περιόδους) στηρίχθηκαν στην Ελλάδα από την μεσαία τάξη και την εμμονή του (πάντα κατατρεγμένου) μέσου Έλληνα (αγρότη ή αστού) για χωράφια, οικόπεδα και κεραμίδι που τον ασφάλιζε επενδυτικά, αλλά (λόγω νοοτροπίας και παράδοσης) και περιουσιακά με την κληρονομιά για την προίκα, για τις σπουδές, την στέγαση και γενικά το μέλλον των παιδιών.

Η Αργεντινή μας δείχνει το δρόμο της λύτρωσης


Του Δημήτρη Καζάκη

Όμοιος τον όμοιο αγαπά και η κοπριά στα λάχανα. Αυτή την λαική παροιμία μου έφεραν στο νου οι εικόνες με τους τρυφερούς εναγκαλισμούς του Γιούνκερ με τον Σαμαρά. Παιδιά του ίδιου φυράματος. Όπως ο Σαμαράς, έτσι κι ο Γιούνκερ είναι γέννημα θρέμμα κομματόσκυλο από τα γεννοφάσκια του, εκ φύσεως φιλοχρήματος, αργόσχολος, άεργος κι επομένως ιδανικός ως πολιτικός καριέρας.
Ο πατέρας του Ζαν Κλοντ υπηρέτησε στα βάφεν ες-ες κατά την κατοχή και μάλιστα πολέμησε στο ρώσικο μέτωπο, αλλά δεν δικάστηκε ως δωσίλογος γιατί ισχυρίστηκε ότι τον στρατολόγησαν "με τη βία". Σαν παλιό στέλεχος του "κόμματος της δεξιάς" - όπως ονομαζόταν επίσημα το κόμμα αυτό όταν κατείχε την εξουσία πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου και το οποίο συνεργάστηκε με τους ναζί στην κατοχή - και οι διασυνδέσεις του στον πολιτικό υπόκοσμο της χώρας του, έκαναν τους συμμάχους να τον στρατολογήσουν με σκοπό το παλιό κόμμα του να συνεχίσει να κυβερνά υπό νέα ενδυμασία λιγότερο προκλητική, ως χριστιανοδημοκρατικό κόμμα.
Αυτός λοιπόν, ο γιος του ναζί, που χάρις στις κομματικές του διασυνδέσεις απέκτησε χωρίς να κοπιάσει ιδιαίτερα τα απαραίτητα ακαδημαικά διπλώματα ώστε να φαντάζει ότι διαθέτει όλα τα τυπικά προσόντα, έφτασε να είναι πρωθυπουργός ενός κρατιδίου που φυσιολογικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Το δουκάτο του Λουξεμβούργου είναι ένα παρά φύση κράτος-υβρίδιο που συντηρείται από τις μεγάλες δυνάμεις για πάνω από ένα αιώνα, μόνο και μόνο ως καταφύγιο για τις βρωμοδουλιές τους. Κυρίως για την διαμετακομιδή κεφαλαίων, που συνήθως είναι λίγο ως πολύ ύποπτα. Από το εισόδημα που δημιουργεί αυτή η διαμετακομιδή και το ξέπλυμα χρήματος ζει το Λουξεμβούργο. Δεν διαθέτει ουσιαστικά καμιά άλλη πηγή εσόδων, ούτε και λόγο ύπαρξης.

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

ΛΑΕ ΜΗ ΣΦΙΞΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ…..



ΛΑΕ ΜΗ ΣΦΙΞΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ…..
1973 μια θεατρική παράσταση σε μέρες ζοφερές έκανε ανάστατη την Αθήνα…. το θέατρο έσφυζε από κόσμο και ελπίδα κάθε βράδυ. Θυμάμαι ήταν απέναντι από το Θησείο…. Περνούσα και διάβαζα « ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ» Τζένη Καρέζη, Κώστας Καζάκος, Νίκος Ξυλούρης και πολλοί ακόμα… πολλοί που λαχταρούσαν την λευτεριά!
8 Αυγούστου 2014 ο θίασος ήρθε στην πόλη μας στη Σητεία από τα Χανιά… Ο Σύλλογος Φίλων Θεάτρου Χανίων. Λαχτάρισα να το ξαναδώ, δεν διαφέρουν και πολύ οι εποχές σκέφτηκα… Πείνα, φτώχεια, ξεριζωμός, απειλές, φόροι, συνάνθρωποι που αυτοκτονούν, παπαγαλάκια της εξουσίας στα ΜΜΕ, μαρασμός στην υγεία, στην παιδεία….
Τι μας έμεινε; το θέατρο, ο πολιτισμός.

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Ο πόλεμος για την παγκόσμια ηγεμονία


Του Δημήτρη Καζάκη

Ρωσικά βομβαρδιστικά με δυνατότητα να φέρουν πυρηνικά «δοκίμασαν» την αεράμυνα (NORAD) των ΗΠΑ 16 φορές τις τελευταίες 10 ημέρες. Τέτοια δραστηριότητα, λένε οι ειδικοί, έχει να σημειωθεί από την εποχή της ΕΣΣΔ. Εικονικές αερομαχίες πάνω από την βαλτική ανάμεσα σε ρωσικά μαχητικά και βρετανικά. Ο Γραμματέας του ΝΑΤΟ προδικάζει στρατιωτική "επίθεση" της Ρωσίας σε Ουκρανία και Πολωνία και δηλώνει ότι η "συμμαχία" είναι "έτοιμη" να αντιδράσει.
Η εμπλοκή με την Ρωσία
Ο Πούτιν με τη σειρά του τρέχει στο Σότσι, όπου έχει καλέσει τους ηγέτες του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας, ώστε να προλάβει μια κλιμάκωση της αναζωπύρωσης των εχθροπραξιών στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Γνωρίζει πολύ καλά ότι πρόκειται για δάκτυλο των Αμερικανών, οι οποίοι θέλουν εναγωνίως να ανοίξουν ένα δεύτερο μέτωπο για την Ρωσία. Που αλλού; Στο μαλακό της υπογάστριο.

Google+ Badge

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...